CROSSING_HOUSE Βωβός Ιάσων-Μιαούλης Μιχαήλ

     

   Η σύλληψη της σύνθεσης έγινε με αρχική παράμετρο την δημιουργία μιας κατοικίας για τετραμελή οικογένεια.Ο πρώτος άξονας της σκέψης μας εστιάστηκε στη λειτουργία ενός δυϊκού προγράμματος χώρων που μέσα και από τις επιρροές των προαναφερθέντων αρχιτεκτόνων οδήγησε στο παρακάτω αποτέλεσμα. Η πρώτη βασική χειρονομία της σύνθεσής μας αποτελεί μια βασική χάραξη στο κεκλιμένο έδαφος που εξασφαλίζει πρόσβαση απ’το δρόμο στη θάλασσα.Η χάραξη αυτή ξεκινά ομαλά με τα κατώφλια που δημιουργούμε να διατηρούν την κλίση του εδάφους,ενώ στη συνέχεια,απότομα κόβουμε το έδαφος με σκάλα που οδηγεί ομαλά στο κατώτερο επίπεδο της πλαγιάς προς τη θάλασσα.Η τομή αυτή μας εξασφαλίζει το καδράρισμα που θέλουμε να επιτύχουμε μεταξύ φυσικού και τεχνητού στοιχείου,που συνδυάζει το νερό της θάλασσας με τα δύο αναλυματικά τοιχεία εκατέρωθεν της σκάλας. Με αυτό τον τρόπο προσπαθούμε να κατασκευάσουμε ένα τοπίο που αναδεικνύει το ζήτημα του ορίου που καθορίζει χωρικές σχέσεις, πλάθει μορφές όχι ως επακόλουθο της λειτουργίας των χώρων αλλά ως μια εκδήλωση σύγκρουσης και ταυτόχρονα εναρμόνισης της φυσικής μορφολογίας με το τεχνητό στοιχείο.Και τα δύο μαζί ορίζουν το παρακάτω αρχιτεκτόνημα ως ένα ενιαίο σύνολο.

 Κατά μήκος της πορείας που χαράσουμε στο έδαφος,εξασφαλίζουμε τις προσβάσεις στα δύο τμήματα της κατοικίας.Στην ουσία τα δύο πλατύσκαλα,όπως φαίνονται και στην κατά μήκος τομή έχουμε τις δύο κύριες εισόδους,του θερινού και του χειμερινού προγράμματος.Αυτός ο δυισμός μας οδήγησε,απ την αρχή σε παραλληλεπίδους όγκους εκατέρωθεν της πορείας.Το πρόβλημα της σύνδεσης των όγκων  ήταν το κλειδί ώστε να οδηγηθούμε σε στροφή των όγκων και μετακίνηση κατά μήκος των αναλυματικών τοίχων.Η προσαρμογή των όγκων,κυρίως για το χειμερινό τμήμα,σε πιο ρεαλιστικές στατικές δομές οδήγησε προοδευτικά στην τελική διαμόρφωση των όγκων.

   Στο επίπεδο του ισογείου,διαμορφώνεται μόνο ο χώρος του θερινού τμήματος της κατοικίας.Κατεβαίνοντας το πέρασμα,στο δεύτερο άνοιγμα στα αριστερά μας μπάινουμε στη ζώνη διημέρευσης του θερινού όπου υπάρχει το καθιστικό,το WC και αποθηκευτικός χώρος.Το κλιμακοστάσιο προεξέχει του περιγράμματος του παραλληλεπιπέδου και ο ουρανός του είναι εμφανής πλήρως καθώς κατεβαίνουμε στο κεντρικό πέρασμα,πράγμα που προέκυψε μεν απ’την ανάγκη να είναι όσο το δυνατόν συγκεντρωμένες οι κυκλοφορίες του κτιρίου.Μπροστά από μια μεγάλη γυάλινη επιφάνεια,αναπτύσσεται ο ημιυπαίθριος χώρος όπου διαμορφώνεται ένας πάγκος με τα ελάχιστα στοιχεία μιας κουζίνας και τραπεζαρία.Η σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ του καμπύλου τοιχείου από σκυρόδεμα με την γυάλινη ορθή γωνία ,που ακολουθεί τον προσανατολισμό του λευκού όγκου των υπνοδωματίων από πάνω,δίνει μια αίσθηση ελαφρότητας,εξαύλωσης της μορφής όπου φαίνεται το κλιμακοστάσιο και η επίπλωση να είναι εντελώς εκτεθημένα στα στοιχεία της φύσης. Αυτό το γεγονός συμπληρώνει την αίσθηση της αιώρησης του λευκού όγκου των υπνοδωματίων που ολοκληρώνει τον ημιυπαίθριο χώρο από κάτω με μια οριζόντια βατή πλάκα τονίζοντας την οριζοντιότητα της μορφής συνολικά,η οποία απλώνεται και δένει με την υπάρχουσα απότομη,τοπικά, μορφολογία του εδάφους.Στο δώμα αυτό εξασφαλίζεται πρόσβαση από το χώρο των υπνοδωματίων.

     Στο επίπεδο του ορόφου διαρθρώνεται το χειμερινό πρόγραμμα (ζώνη διημέρευσης) στα δεξιά  του κεντρικού κλιμακοστασίου κατεβαίνοντας,το οποίο ολοκληρώνεται με τον κοινό χώρο ,με το θερινό πρόγραμμα στο ισόγειο,των υπνοδωματίων και του WC στα αριστερά (ζώνη διανυκτέρευσης).Στο δεξί τμήμα απ’τον ανοικτό χώρο μπαίνουμε σε ένα σκοτεινό διάδρομο και από’κει εντός της κατοικίας στο άπλετο φώς,όπου διαμορφώνεται το καθιστικό,η κουζίνα,τραπεζαρία και μια βιβλιοθήκη.Η τοποθέτηση είναι τέτοια ώστε να παραμένει ελεύθερη η γυάλινη επιφάνεια και στις δύο πλευρές.Εδώ μπορούμε να πούμε ότι έγινε μια προσπάθεια διαμόρφωσης ελεύθερης κάτοψης στα πρότυπα της μονοκατοικίας του Ζενέτου.Οι μεγάλες γυάλινες επφάνειες του χειμερινού έχουν στόχο να αιχμαλωτίσουν τον ήλιο απ’την μία,ενώ η οξεία γωνία μέσω της μερικής κυρτότητας της όψης του χειμερινού,και το κατά συνέπεια κυρτό δώμα έχει ως σκοπό τον καλύτερο προσανατολισμό (νοτιοανατολικό όπως φαίνεται και στο τελικό τοπογραφικό) ώστε όταν ατενίζουμε το κτήριο από τη μεριά της θάλασσας να δίδεται η εντύπωση μιας ενιαίας όψης που ίπταται με μία σκάλα κεντρική να κατεβαίνει στο μέσον.Αριστερά του χειμερινού διαμορφώνεται ο χώρος διανυκτέρευσης στον όγκο που ‘εισβάλει’ στο χειμερινό,τουλάχιστον σε επίπεδο δώματος.Η δίρριχτη ανεστραμμένη στέγη του,παρότι στην αρχή ήταν καθαρός κύβος ογκοπλαστικά, ολοκληρώνει την συνολική εικόνα του κτιρίου με τις κυρτές απολίξεις.Τα υπνοδωμάτια των γονέων και των δύο παιδιών διαρθρώνονται πλησίον του κλιμακοστασίου που ενώνει τη ζώνη διανυκτέρευσης με το θερινό πρόγραμμα.Έγινε προσπάθεια ο όγκος να παραμείνει όσο το δυνατόν συμπαγής,εξού και τα τυπικά μικρά ανοίγματα στην κύρια όψη του (30Χ30 cm).Στα σημεία όπου απαιτείται άνοιγμα προς τον εξώστη,υπάρχει τσιμεντοσανίδα προσαρμοσμένη ώστε να διατηρείται ενιαία η όψη του λευκό μπετονένιου όγκου.Ο όγκος αυτός έρχεται σε αντίθεση το εξαυλωμένο χειμερινό τμήμα της κατοικίας.